Stage ten einde...
Door: Jasmien
Blijf op de hoogte en volg Jasmien
18 Maart 2009 | Finland, Turku
Vreemd gevoel dat er al enkele dingen 'voor de laatste keer zijn'.
Zoals maandag: voor de laatste keer op een maandag naar stage... Voor de rest was er het een maandag zoals alle andere maandagen die ik al in Kuperkeikka versleten heb. Voor de laatste keer de kindjes zien...Zouden ze me missen volgende week?
Na de stage les, al was het vandaag niet echt les. In het kader van onze Multiprofession Rehabilitation les kwamen vandaag een moeder en zoon praten over hun leven. Het gezin telt twee kinderen, twee kinderen met CP...Een zware klap dus. De moeder had de jongste van beide kinderen meegebracht en zo deden ze hun verhaal. Over vanalles en nog wat spraken ze: hulpmiddelen die ze thuis hebben, revalidatie, vrije tijd, school... Er was ook tijd om vragen te stellen. Aangrijpend om hun verhaal te horen!
Tijdens de verschillende lessen is het de bedoeling om een beter zicht te krijgen op het multidisciplinaire samenwerken in Finland. We kregen het al door de ogen van de kiné, de sociale werkster, de ergo en natuurlijk mag de familie of het gezin van de betrokkene niet vergeten worden!
Na de les naar huis, eten maken en werken voor de stageopdracht. Deze moet namelijk woensdag af zijn, aangezien ik dan mijn evaluatie heb, Spannend! Maar ik ga er niet teveel van verwachten...Dat lijkt mehet beste...
Dinsdag...Laatste dinsdag stage...Vandaag twee kinderen waarvoor ik een eigen therapie moest plannen. Het uitvoeren lukte niet, dat deed Erja. Tussendoor stelde ze me bepaalde vragen zodat ik de beslissingen kon nemen, soms zei ik wat ze tegen de kinderen moest zeggen. Dat liep goed, alleen toch nog steeds jammer dat ik het niet zelf kan doen ... Maar daar heb ik mij ondertussen al een beetje bij neergelegd.
Na de stage, Finse les. Hip hoi! Het was redelijk interessant, denk ik, ik weet het al niet goed meer, het is al meer dan 24h geleden, Oeps!
Daarna naar huis, opnieuw gekookt en de evaluatie voor morgen voorbereiden! Geen idee wat ik moet denken of schrijven. Ik bekeek de papieren en begreep maar voor de helft wat ik moest schrijven...Dan toch maar een poging gedaan.
In de loop van de dag telefoon gekregen dat de docent van school niet zou komen, ja lap! We zouden moeten overleggen met de gsm in het midden van de tafel. Ik zag het al volledig zitten...Niet dus...Maar dat waren zorgen voor morgen!
Na een vermoeiende dag bedje in, hopelijk klaar voor morgen...De evaluatie...
Deze morgen, al vroeg wakker. Tegen half 10 naar de stageplaats.
Zoals op voorhand gedacht lag de gsm in het midden van de tafel en hingen Erja en ik er boven. Echt comfortabel was dit niet. De docent stelde mij enkele vragen. maar het was echt moeilijk om op deze manier tot een gesprek te komen. Even wat over mijn taak, wat opmerkingen, met de ene was ik al meer akkoord dan met de andere...
Daarna ging het gesprek tussen Erja en mij verder. Ook hier eigenlijk niet altijd akkoord en op het einde was ik wel een beetje teleurgesteld. Bij enkele dingen kon ik er niks aan doen dat ik het niet echt had kunnen doen, en daar rekenen ze mij dan een beetje op af. Achja, ik had dit ergens wel verwacht, dus probeer het mij niet te hard aan te trekken en er morgen nog een laatste fijne dag van te maken. Ik ga het er missen hoor!
Na de stage hadden we nog een workshop voor de Get Finternational les: See your country with foreign eyes... We moesten in groepjes gaan zitten per land, een briefje trekken en dan moesten we nadenken over wat we wisten over dat land ... Over de mensen enz ... Daarna moesten we het 'presenteren' en de mensen van het land zelf mochten zeggen of ze er me akkoord waren of niet, en waarom wel/niet.
Wel leuk om zo eens te horen.
Na de workshop zijn we met de 4 Nederlandse meisjes naar de Hesburger getrokken om te gaan eten.
Njami! Wat smaakte dat eens!
Het plan was om bij hen te gaan eten, maar dan zou het echt te laat worden en iederen had al honger!
Ik moet wel toegeven dat met 'Kerros-Ateria' ofwel Kerros menu ondertussen al verteerd is en dat ik terug honger krijg!
Dan toch nog maar iets eten voor ik dadelijk mijn bedje in kruip!
Moikka!
Zoals maandag: voor de laatste keer op een maandag naar stage... Voor de rest was er het een maandag zoals alle andere maandagen die ik al in Kuperkeikka versleten heb. Voor de laatste keer de kindjes zien...Zouden ze me missen volgende week?
Na de stage les, al was het vandaag niet echt les. In het kader van onze Multiprofession Rehabilitation les kwamen vandaag een moeder en zoon praten over hun leven. Het gezin telt twee kinderen, twee kinderen met CP...Een zware klap dus. De moeder had de jongste van beide kinderen meegebracht en zo deden ze hun verhaal. Over vanalles en nog wat spraken ze: hulpmiddelen die ze thuis hebben, revalidatie, vrije tijd, school... Er was ook tijd om vragen te stellen. Aangrijpend om hun verhaal te horen!
Tijdens de verschillende lessen is het de bedoeling om een beter zicht te krijgen op het multidisciplinaire samenwerken in Finland. We kregen het al door de ogen van de kiné, de sociale werkster, de ergo en natuurlijk mag de familie of het gezin van de betrokkene niet vergeten worden!
Na de les naar huis, eten maken en werken voor de stageopdracht. Deze moet namelijk woensdag af zijn, aangezien ik dan mijn evaluatie heb, Spannend! Maar ik ga er niet teveel van verwachten...Dat lijkt mehet beste...
Dinsdag...Laatste dinsdag stage...Vandaag twee kinderen waarvoor ik een eigen therapie moest plannen. Het uitvoeren lukte niet, dat deed Erja. Tussendoor stelde ze me bepaalde vragen zodat ik de beslissingen kon nemen, soms zei ik wat ze tegen de kinderen moest zeggen. Dat liep goed, alleen toch nog steeds jammer dat ik het niet zelf kan doen ... Maar daar heb ik mij ondertussen al een beetje bij neergelegd.
Na de stage, Finse les. Hip hoi! Het was redelijk interessant, denk ik, ik weet het al niet goed meer, het is al meer dan 24h geleden, Oeps!
Daarna naar huis, opnieuw gekookt en de evaluatie voor morgen voorbereiden! Geen idee wat ik moet denken of schrijven. Ik bekeek de papieren en begreep maar voor de helft wat ik moest schrijven...Dan toch maar een poging gedaan.
In de loop van de dag telefoon gekregen dat de docent van school niet zou komen, ja lap! We zouden moeten overleggen met de gsm in het midden van de tafel. Ik zag het al volledig zitten...Niet dus...Maar dat waren zorgen voor morgen!
Na een vermoeiende dag bedje in, hopelijk klaar voor morgen...De evaluatie...
Deze morgen, al vroeg wakker. Tegen half 10 naar de stageplaats.
Zoals op voorhand gedacht lag de gsm in het midden van de tafel en hingen Erja en ik er boven. Echt comfortabel was dit niet. De docent stelde mij enkele vragen. maar het was echt moeilijk om op deze manier tot een gesprek te komen. Even wat over mijn taak, wat opmerkingen, met de ene was ik al meer akkoord dan met de andere...
Daarna ging het gesprek tussen Erja en mij verder. Ook hier eigenlijk niet altijd akkoord en op het einde was ik wel een beetje teleurgesteld. Bij enkele dingen kon ik er niks aan doen dat ik het niet echt had kunnen doen, en daar rekenen ze mij dan een beetje op af. Achja, ik had dit ergens wel verwacht, dus probeer het mij niet te hard aan te trekken en er morgen nog een laatste fijne dag van te maken. Ik ga het er missen hoor!
Na de stage hadden we nog een workshop voor de Get Finternational les: See your country with foreign eyes... We moesten in groepjes gaan zitten per land, een briefje trekken en dan moesten we nadenken over wat we wisten over dat land ... Over de mensen enz ... Daarna moesten we het 'presenteren' en de mensen van het land zelf mochten zeggen of ze er me akkoord waren of niet, en waarom wel/niet.
Wel leuk om zo eens te horen.
Na de workshop zijn we met de 4 Nederlandse meisjes naar de Hesburger getrokken om te gaan eten.
Njami! Wat smaakte dat eens!
Het plan was om bij hen te gaan eten, maar dan zou het echt te laat worden en iederen had al honger!
Ik moet wel toegeven dat met 'Kerros-Ateria' ofwel Kerros menu ondertussen al verteerd is en dat ik terug honger krijg!
Dan toch nog maar iets eten voor ik dadelijk mijn bedje in kruip!
Moikka!
-
19 Maart 2009 - 07:31
Jade:
Hoi,
hopelijk is je evaluatie toch wat goed geweest. Maar dat zal wel he!
Geniet van je laatste dagen stage en daarna van een welverdiende rustperiode op wekrvlak dan. Nu is het wsl tijd om te eindwerken enzo.
Maar toch doe ook nog maar mooie uitstapjes en geniet er van!
Tot gauw
Dikke zoen
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
